پروژهٔ صلح اروپایی ۲۰۲۶
بیانیه – ۹ مه
امروز، در نهم مه ۲۰۲۶ — بیش از هشتاد سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در اروپا، جنگی که جان شصت میلیون انسان را گرفت، از جمله بیستوهفت میلیون شهروند اتحاد شوروی — ما، شهروندان اروپا، بار دیگر صدای خویش را بلند میکنیم.
ما با نگرانی مشاهده میکنیم که از زمان اعلام این ابتکار در سال گذشته، بیشتر دولتهای اروپایی و نیز اتحادیهٔ اروپا هنوز هم نمیخواهند راه دیپلماسی با روسیه را برای پایان دادن به جنگ نیابتی ناتو در اوکراین در پیش گیرند.
ما با حیرت و اندوه میبینیم که جنگی که از نظر نظامی مدتهاست سرنوشت آن تعیین شده است و تاکنون جان انسانهای بسیاری را در هر دو سوی جبهه گرفته است، بهطور آشکار طولانیتر میشود؛ آن هم در تلاشی جنونآمیز برای «به زانو درآوردن» روسیه، ریختن پولهای هرچه بیشتر به کام شرکت راینمتال، یا خریدن زمان برای قمار سیاسی کنونی بر سر تقسیم دوبارهٔ جهان.
ما بر گورهای رو به فزونی سربازان در این جنگ بیهوده در اوکراین سوگواری میکنیم؛ جنگی که امروز پیکر اروپا را زخمی و شیارخورده ساخته است. از این رو با صدایی بلند یادآوری میکنیم:
اروپا باید بر این اصل پای بفشارد: هرگز جنگی دیگر!
با ناباوری شاهد بودهایم که اتحادیهٔ اروپا — نهادی که خود را متعهد به «حاکمیت قانون» میداند و همواره به دولتمداری حقوقی خویش میبالد — بهطور جدی مصادرهٔ داراییهای روسیه در اروپا را مورد بررسی قرار داده است؛ اقدامی که مغایر با حقوق بینالملل است.
ما همچنین با ناباوری میبینیم که اتحادیهٔ اروپا اکنون شهروندان بیگناه، نویسندگان منتقد کتاب و روزنامهنگاران آلمان یا سوئیس را از حقوق شهروندی محروم میکند، آنان را در فهرستهای تحریمیِ مبهم و فراحقوقی قرار میدهد و بدینسان به شکلی تحملناپذیر به حاکمیت قانون و آزادی بیان در اروپا آسیب میرساند.
ما با شگفتی سر تکان میدهیم در برابر دولتها، پارلمانها و اکنون حتی دادگاههای خود، که اکنون رسماً — اما در تعارض با هرگونه شاهد و قرینه — انفجار خط لولهٔ نورد استریم را به عاملان اوکراینی نسبت میدهند؛ زیرا در دولت فدرال آلمان — یا در دیگر نقاط اروپا — هیچکس شهامت آن را ندارد که ایالات متحده را بهعنوان طراح این حملهٔ تروریستی نام ببرد.
ما از روحیهٔ تبعیت و سرسپردگی اتحادیهٔ اروپا و همهٔ دولتهای اروپایی در برابر ایالات متحده شکایت داریم؛ روحیهای که تنها چند هفته پیش در سخنرانیهای داووس و مونیخ بهگونهای آشکار خود را نشان داد، آن هم درست در زمانی که ایالات متحده قواعد جامعهٔ بینالمللی را زیر پا میگذارد و در عین حال اروپا را به تمسخر میگیرد.
مایهٔ شگفتی ماست که دستگاه بوروکراتیک اتحادیهٔ اروپا، در پیوند با دولتهای عضو آن، تاکنون نتوانسته است در برابر راهبرد امنیتی جدید ایالات متحده هیچ پاسخ اروپاییِ قابل قبول، متحد، پایدار و آیندهنگری ارائه دهد.
از این رو ما، شهروندان اروپا، سرنوشت و تاریخ خویش را خود به دست میگیریم. ما همراه با دوستانی از پرتغال ابتکار کنفرانس شهروندان اروپایی برای صلح را بنیان نهادهایم.
ما از ایجاد معماری جدیدی برای امنیت اروپا با مشارکت روسیه حمایت میکنیم. ما دست دوستی به سوی شهروندان اوکراین و روسیه دراز میکنیم: شما به خانوادهٔ اروپایی تعلق دارید.
ما، شهروندان اروپا، بدینوسیله اعلام میکنیم: ما در جنگ نیستیم، نه با روسیه و نه با هیچکس دیگر. ما در این بازیهای جنگی که هر روز پوچتر و خطرناکتر میشوند شرکت نخواهیم کرد، و هر روز بر شمار ما افزوده میشود.
ما از مردان و پسران خویش سرباز، از دختران خویش پرستاران میدان جنگ، و از سرزمینهای خویش میدانهای نبرد نخواهیم ساخت.
ما دیگر نظارهگر نخواهیم ماند که آیندهٔ ما و فرزندانمان در محراب سیاستِ قدرت قربانی شود و این اروپای زیبا به دست خویش خفه گردد.
زنده باد اروپا، زنده باد صلح، زنده باد آزادی.
